حسینیه ی غم

اینجاست که قلوبمان ، تپش می افتند

اینجاست که ملک همه ، به فرش می افتند

اینجاست همان ماتم کده ی دلهامان

اینجاست که مافات به عقب می افتند

 

اینجاست که سر از پا نشناسیم

در هروله و شور فلک نشناسیم

 

از دل برآمد - التماس دعا

/ 2 نظر / 8 بازدید
بنده ناچيز خدا

سلام برادر عزيز راستش اين شعر منو برد به حال و هواي بقيع كه خيلي غريبانه است اونهم در ايام فاطميه موفق باشي[گل]